| تبليغات | X |
استاد صاحبکار
ذبیح الله صاحبکار متخلص به سهی فرزند ابراهیم اهل دهستان معروف جلگه زاوه است که در قریه
دولت آباد ۲۰ کیلومتری تربت حیدریه در سال 1314شمسی قدم بعرصه حیات نهاده است .
وی تحصیلات ابتدایی را در قریه طی کرده و برای تحصیل دوره د بیرستان به شهرستان تربت حیدریه رفته وازهمان اوان بشاعری پرداخته و از تشویقهای پدرش که مردی ادب دوست است تایید میشده است.
وی در شرح حال مختصری از خودش چنین مینویسد
چون از همان دوران کودکی جز آزادگی مفهومی برای زندگی تصور نمیکردم محیط مدرسه رامخصوصا"در آن زمان که نسبت بامروز رضایت بخش نبود منافی با عقیده خود می د ید م ولی سعی پد رم در باره تحصیلم اجبارا" مرا بصبر وادار میکرد تا بلا خره شبی تصمیم گرفتم فرار کنم و چون برادرم در تربت جام کارمند ارتش بود آن دیار را مقصد کرد ه بامدادی بطرف تربت جام حرکت کردم و روز قبل از حرکت غزلی ارتجالا" در د بیرستان گفته بر دیوار گچی آن نوشتم که:
من آن مرغم که درفصل گل از طرف چمن رفتم
درید ازدرد برتن غنچه پیراهن چو من رفتم
بسوزد دل زسوز سینه ام .از انجمن رفتم
ناراحتی ها دیدم که در اشعار آن سنواتم منعکس شده است و تنها کسیکه از اندرزها و مکارمش برخوردار بودم ( حاج قا ضی فخر الدین ) پیشوای مسلمانان حنفی تربت جام بود که مردی عارف و خلیقی و مهربان است و پس از 5 سال بتاکید و راهنمایی شاعر قادر ( قد سی) از تربت جام بمشهد آمده ودر مدرسه (باقریه)
و ( نواب) به تکمیل تحصیل از محضر اساتید ادب بهرمند م .
با آنکه آثار من مفقود گشته موجب دلشکستگی و اندوه من شد در حدود چهار هزار بیت که شامل مناقب حضرات و مراثی آنان و انتقادات اجتمایی است با تعدادی غزل و رباعی تدوین کرده ام
سهی جوانی است بلند قامت معمم و صد یق و متد ین طبع قادری دارد و از دهستان (زاوه )چند شاعر بر
خاسته اند که نام و اشعار آنهایکه بدست آمده